Peter Paul Rubens

Rubens wachtte zo’n 20 jaar alvorens hij het werk, dat oorspronkelijk kleiner was, uitbreidde met Jozef, een papegaai en een zomerlandschap. Hij schonk het in 1633 aan het Sint-Lucasgilde, naar aanleiding van zijn verkiezing tot deken en voor het feit dat hij door de leden werd ontlast om het gilde effectief te gaan leiden.

Wilde hij een grootser werk cadeau doen dan eentje met enkel Maria en Jezus? In ieder geval was de mode ondertussen veranderd. Rubens geeft Maria een hippere jurk. Ook Maria’s kapsel krijgt een make-over: de losse haren worden opgestoken. Na Rubens’ dood wordt bovenaan nog een strook toegevoegd.

Even rust, denkt Maria, terwijl ze liefdevol door Jezus’ haar gaat. Alert kijkt ze je aan. Die rust is tijdelijk, want de guitige blik van Jezus zit vol ondeugendheid. De twee vormen de kern van dit schilderij. 

In het schilderij zitten diverse symbolische elementen verscholen. Het Jezuskind houdt in zijn rechterhand een appel verborgen, een referentie aan de zondeval. De druivelaar en de papegaai staan symbool voor Maria’s middelaarschap en haar maagdelijke moederschap.

 

Specificaties

  • Peter Paul Rubens
  • Heilige familie met papegaai
  • Olieverf op paneel
  • Langdurig bruikleen Koninklijk Museum voor Schone Kunsten, Antwerpen

Foto: Ans Brys.

Meld je aan voor onze nieuwsbrief